Głowa do góry, a optymizm wejdzie w nawyk.




Tam na dole zostało wszystko to co cię męczy. Patrząc z góry, wokoło świat wydaje się lepszy.








a mam też swoje wzory, a czasem górą są wady. Ale przy zbijaniu piony nigdy ręce mi nie drżały.

Jednorazowo powiesz mi, że nic nie czujesz mimo że byliśmy na dobre i złe. I może jak odejdziesz padnę na glebę, i raz na niebie poszukam konstelacji jak Ciebie.








gdyby kochał każdy centymetr twojego ciała, każdy milimetr duszy, każde uderzenie serca, nie odszedłby.

Uwielbiam Twój uśmiech. Ten uśmiech, który jest tak cholernie arogancki, wredny i pewny siebie.

Nie jesteś doskonały, lecz sprawiasz, że życie ma wartość. : *

Mam poranioną wyobraźnię. Powstają w niej martwe scenariusze.